KENDİNE YABANCILAŞMA

17:03:00 Fatma Dilek Kitap 1 Comments

Güneş doğar, her gün ki rotasını izleyerek gözden kaybolur. Ertesi gün tekrar görevine kaldığı yerden devam eder. Bu o kadar çabuk olup biter ve yeniden başlar ki…Güneş doğar, güneş batar. O  sırada bir yerlere yetişmeye bir şeyleri yetiştirmeye çalışırım. Toplum tarafından biçilen role sadık kalırım, yaşam içinde hiç durmadan kendimi tekrarlarım, gittikçe sıradanlaşırım. Duygularım sorulduğunda düşüncelerimi söylerim.

Hayata, başkalarına, şuna buna hatta kendime ödünler vere vere başka biri olup çıkmışım da haberim yok. Alışkanlıklarım yaşamım olmuş. Etrafımda hayat akıp giderken, bunun bir parçası değil seyircisi olmuşum.

Hayattan ne istediğimi belki bir zamanlar bulmuşsam da çoktan unutmuşum. Kendi seçmediğim hayat içinde kaybolurken o kadar çok işim varmış ki düşünmeye fırsatım yokmuş. Bir nefes alıp durduğumdaysa kendimden ve isteklerimden çok uzak olduğumu fark etmişim. Paniğe kapılmaya bile halim kalmamış.

Ne zaman başladım kendimi uzaktan izlemeye sahi? Kendi potansiyelimi gerçekleştirmekten vazgeçip, sistemin pompaladığı tüketim çılgınlığı içinde kendimden ve var olma sebebimden uzaklaşmayı seçtiğimde mi? Değerlerimden ödün vermeye başlayıp ben olmaktan çıktığımda mı? Yoksa başka bir zaman mı?

Durup uzaktan kendime baktığımda gördüğüm; yaşayamadıklarım, başıma gelenler, hiç hesapta olmayıp da yaşadıklarım… Hayret! Çok garip, çok karmaşık!

Hayatı yoluna koymak için savaşmak gerektiğini bildiğim halde öyle eli kolu bağlı oturmaktan kendimi alamıyorum. Bir de üstüne üstlük kendimi tanıyamazken başkaları tarafından anlaşılmayı bekliyorum.

Geçmişteki düşüncelerimle şimdiki yaşayışım arasındaki bağ kopmuş. İçimdeki saflığa çocuksuluğa veda etmemek için onu bir zindana hapsedip orada unutmuşum.

Kaçmak istiyorum ama nereye? Zaten artık çok geç.


Gerçi ne yapıyorum ben? Aman ne bileyim.

Güneş doğar, her gün ki rotasını izleyerek gözden kaybolur. Ertesi gün tekrar görevine kaldığı yerden devam eder. Bu o kadar çabuk olup bit...

1 yorum: